Örneğin Din, bunalmış mahlukun iç çekişi, merhametsiz bir dünyanın ruhu ve aynı zamanda akılsız bir çağın aklıdır. Din halkın afyonudur. Sözleriyle de proleterya nın yani işçi, köle, pleb ,serf gibi alt grupta olan insanların isyan etmemesi din bunların afyonu olarak görüyor ve toplumsal huzuru sağlıyor. Burjuva vs. yani üst sınıfa zengin sınıfa isyan ederlerse , proleterya (işçi-köle) çoğunluk olduğundan, burjuva nın yalnızca özel mülkiyete (sahipliğe) dayalı olarak oluşan zenginliği bitecek ve topumsal eşitlik geleceğine inanıyor...
Peki gerçekten din insanın afyonu mudur ?
Evet belki de asıl üzerinde durulması gereken konu burada.
Din, en azından "iki günü birbirine eşit olan aldanmıştır " diye hadis olan islam dini gerçekten çalışmamayı ve sürekli, olanla yetinmeyi mi istiyor ? Tabiki hayır. Bu İslam dini için tevekkül anlayışında , bütün gerekenleri yerine getirip önlemleri alarak tüm gayretleri gösterip, Allah a inanıp güvenmektir. Ama islam anlayışında insanlar tevekkül anlayışını sürekli şükretmek gerekli önlemleri önemsemeden, sadece Allah a dua etmek ve herşeyi Allah tan beklemek olarak görülüyor. İsyan etmenin karşı çıkmanın (bugunkü hala devlet baba mantığı) yanlış olduğunu düşünüyorlar. Ama İslamda bu konu , yalnızca Allah a isyan etmenin şirk koşmak olduğundan, en büyük günahlardan sayılmıştır.
Weberin protestanlık anlayışı ve ardından şu ünlü kapitalizmin doğuşu...
Hristiyanlığın 3 büyük mezhebinden biri olan protestanlık da ilgintir ki yine klisenin yozlaşmış düşüncesine karşı doğmuştur....
Evet gerçekten şimdi Marks dinin yozlaşmış bağnaz halinden yola çıkarak yazdığı komünist manifesto dinin gerçek haliyle hiç örtüşmemektedir.
